เมื่อสองสามวันก่อน..มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นสองอย่างด้วยกัน

เรื่องแรก

ขณะที่กำลังคุยโทรศัพท์ง่วนอยู่กับการโทรสั่งเค้กมาขายที่ร้าน

ก็มีลูกค้าเปิดประตูร้านเข้ามา ท่ามกลางอากาศยามเย็น

หันไปมองลูกค้าเพื่อกล่าวทักทายอย่างเช่นทุกครั้ง

แต่ทุกอย่างก็หยุดชะงัก รวมไปถึงการคุยโทรศัพท์ด้วยทันที เมื่อเห็นหน้าลูกค้า

เป็นหญิงสาวหน้าตาเหมือนจะคุ้นเคยกันดี

แต่.....คุ้นๆ .... แต่ยังนึกไม่ออก

แต่..คุ้นตามากๆ

.....

..

ลูกค้าสาวสวยคนนั้น มองจ้องกลับมา พร้อมกับยิ้มแล้วเอ่ยว่า

"อ้อยใช่ไหม"

..

.....

รอยยิ้มประดับเต็มใบหน้า ... เพื่อนโยนั่นเอง

เพื่อนโย เป็นหญิงสาวที่เคยได้รู้จักกันทาง msn

เมื่อสมัยที่จะไปเป็นครูบ้านนอก

แล้วเราก็แชทคุยกันเรื่อยมา

ปีกว่าที่รู้จักกัน แต่ไม่เคยได้เจอกัน

หลังจากที่ลงรูปเกี่ยวกับการทำงานในร้านกาแฟไป

เพื่อนโย ก็เข้ามาเยี่ยมเยียนเหมือนปกติ และ จำภาพแบ็คกราวน์ด้านหลังได้

...เมื่อสบโอกาส เพื่อนโยก็เลยมาตามหาเพื่อนอ้อยสะอย่างนั้น...

เป็นดั่งฤกษ์งามยามดี

......

...

และเรื่องดีๆอีกเรื่องหนึ่ง คือ

ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน

สถานีเคเบิ้ลท้องถิ่นของที่เราอยู่

ได้มาขอสัมภาษณ์เกี่ยวกับร้านกาแฟ..ที่ทำงาน

อ๊าย....อาย

สัมภาษณ์ไปสะเยอะแยะมากมาย

โดยที่ไม่ได้มานัดหมายล่วงหน้า ... เลยไม่ทันได้ไปเสริมสวย

แถมไม่ได้ส่งสคริปที่จะสัมภาษณ์มาให้ดูก่อน

คำตอบที่ตอบไปเลยดูกระท่อนกระแท่น และ ตลกๆ

แต่หลังจากถ่ายทำการสัมภาษณ์ไปเสร็จสรรพ

ตากล้องและนักข่าวที่มาสัมภาษณ์ก็ชื่นชมกันยกใหญ่

ว่า...ตอบได้อย่างเหมือนกันนักการเมือง

5555

ให้รู้สะบ้างว่าใผเป็นใผ