เมื่อวาน.. ขณะที่เดินเล่นตอนดึกๆ
ความทรงจำช่วงหนึ่ง วูบเข้ามาในสมอง
เลยทำให้นึกถึง..คืนหนึ่ง..
....
..
คืนนั้น ฉันไปค้างกับคุณแฟนที่พิดโลก
เวลาน่าจะประมาณ ตีหนึ่งกว่าๆได้
จู่ๆ ฉันก็งัวเงียตื่นขึ้นมา แล้วเหลียวหันไปมองหน้าผู้ชายที่กอดฉันอยู่ด้านหลัง
..เอ.. ทำไมหน้าตา ซีดๆ ขาวๆ
รึเขาจะป่วย ??
ด้วยความเป็นห่วง พร้อมๆกับอาการที่งัวเงีย
ฉันจึงเอื้อมมือไปจับแก้มเขา
....เฮ้ย.... เย็นเฉียบเลย !!!!
หน้าซีด ไม่มีสีเลือด ตัวเย็น และไม่มีอาการตอบสนองใดๆ
!!!!!!!!!!
!!!!!
โอ..พระเจ้า
เขาตายแล้ว
...เขาตาย
ตาย
!!!
!
!
ดวงตาฉันก็เบิกโพลง
เอื้อมมืออีกข้างไปจับศีรษะคุณแฟน แล้วเขย่า เผื่อเขาจะฟื้น
"ที่รักกกกกก......" ฉันร้องเสียงหลง
ไม่จริงใช่ไหม .. ฉันคิดในใจอย่างนั้น
เขาจะมานอนหลับตายเฉยๆได้ยังไงกัน ไม่จริง ไม่จริง
เรายังไม่ได้อยู่ด้วยกันอย่างที่อยากจะอยู่เลย
ฉันยังไม่ได้บอกรักคุณเลยนะ
ฉันยังไม่ได้ทำกับข้าวอร่อยๆ ให้คุณทาน
เรายังมีเรื่องอีกมากมาย ที่ฝันไว้
....
..
"ที่รักกกกกกก...." ฉันร้องเสียงหลงอีกครั้ง พร้อมๆ น้ำตาที่เอ่อในดวงตา
.....
...
...
..
..
..
...
"หืมมม์" .. คุณแฟนค่อยๆ งัวเงีย ลืมตาขึ้นมาอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่
เฮ้ย...มันยังไม่ตายนี่หว่า
"..โธ่เอ้ย.. ตกใจหมดเลย นึกว่าตายแล้ว"
แล้วฉันก็รีบกอดเขาด้วยความดีใจ
ความรู้สึกมันเหมือนกับว่า
เขาหายไปจากฉันนานมากๆ..แล้วเราได้กลับมาเจอกันอีกครั้งงั้นแหละ
...
..
ไอ่ที่ตัวเย็นๆน่ะ เพราะนอนตากพัดลม แล้วก็หลับสนิท แบบไม่รู้เรื่องเลยทีเดียว
ฉันสิ .. คิดบ้าๆ เข้าไปได้ไง ว่าแฟนนอนตาย
....
..
แต่ตั้งแต่คืนนั้นเป็นต้นมา
ฉันมักจะคิดเสมอว่า .. ถ้าเหตุการณ์คืนนั้นมันเป็นเรื่องจริงขึ้นมา
ถ้าสักวันเขาจากฉันไปจริงๆ
ยังมีอะไรที่ฉันยังไม่ได้ทำให้เขา
มีอะไรที่ฉันจะเสียดาย ถ้ายังไม่ได้ทำ
และ
..ทุกวันนี้.. สำคัญ และ มีค่าเพียงใด
.....
....
...
ปล1. ที่ฉันมีอาการเพี้ยนแบบนี้ อาจจะเป็นผลข้างเคียงจากการ ดู ซีรีย์ ER มากเกินไป
ปล2. เด็กอายุต่ำกว่า 18 ห้ามเลียนแบบ
edit @ 2007/06/20 13:28:47
edit @ 2007/06/20 13:30:46
