คิดอยู่พักใหญ่ๆ .. ว่าจะระบายสิ่งที่ตัวเองกำลังอึดอัดตอนนี้ ยังไงดี
...
.
ช่วงนี้ฉันมักใช้ชีวิตส่วนใหญ่ กับการคุยโทรศัพท์กับเพื่อนสาว
คุยเรื่องเดิมๆ วนแล้ว วนเล่า กับ คำถามว่า "ทำไม"
มันมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น.. จริงๆ
....
..
ฉันมีคนรักนะ .. หากใครมาถามฉันตอนนี้ว่า มีแฟนหรือยัง ??
ฉันก็จะตอบไปอย่างเต็มคำว่า "มี" ...
ถึงแม้ฉันกับคุณ doraemon จะห่างกันไปราว เดือนกว่าๆ แล้วก็ตาม
..
..
ฉันเป็นผู้หญิงที่มีนิสัยประเภทนึง ที่หลายๆคน มักจะไม่เข้าใจ
คือ .. ไม่มี ego กับคำว่า ความรักเลย
และ ฉันเป็นคนที่ ยึดมั่น กับคนรักเพียงแค่คนเดียว
พูดง่ายๆ คือ รักได้ครั้งละคน เท่านั้น .. ให้คบหลายๆคน ไม่เป็น
...
..
คุณ doraemon กับฉัน เราอยู่ห่างกันอยู่แล้ว ด้วยหน้าที่การงาน
สิ่งที่ทำให้เรา เคยรักกัน ได้
คือ เขา และ เรา เป็นคนยึดมั่นกับคนรักเพียงคนเดียวเหมือนกัน
เราจะติดต่อกันเสมอ .. ถึงแม้จะมีห่างหายไปบ้าง แต่ก็เพราะงาน
เราก็จะเหมือนคู่รักคนอื่นๆ คือ
โทรหากัน ทุกวัน .. ดึกดื่นเท่าไหร่ ฉันก็ไม่เคยปิดเครื่อง
ต่อให้หลับแล้ว ฉันก็จะพร้อมรับสายเขาทุกครั้ง ไม่ว่าจะตีหนึ่ง หรือตีสอง
เจอกัน อย่างน้อย เดือนละครั้ง
...
..
ก่อนหน้าที่เขาจะหายหน้าไป..ฉันเข้าใจสภาพปัญหาเรื่องงานเขาพอสมควร
แต่..ก็เพียงแค่ส่วนนึง ตามประสาที่เขาไม่อยากให้เราเครียดตาม
..มันเลยทำให้ฉัน ไม่ค่อยเข้าใจ อะไรมากนัก
หลังจากที่เขาเข้าประชุมใหญ่ .. กลับมาเขาป่วย
เราเริ่มทะเลาะกัน .. แล้วเขาก็หายไปเลย
ปิดเครื่อง .. ไม่ติดต่อกลับมาอีก หากได้คุย ก็น้อยมาก ไม่กี่นาที
ผู้หญิงหลายๆคน หากเจอแบบนี้ ก็คง..โกรธ และไม่ง้อ
เขาไม่โทรมา เราโทรหาแล้วไม่สนใจเรา ก็คงไปดีกว่า
..แต่ฉันกลับไม่เป็นอย่างนั้น
ไม่รู้เพราะอะไร...
ฉันเสียใจนะ .. เสียใจที่ เหมือนเขาลืม .. ว่าเคย บอก "รัก" เรา
ฉันทำใจบ้าง ว่า เคยรักได้ ก็เลิกรักได้ เช่นกัน
...แต่ฉันก็ยังเพียร โทรถามไถ่ ทั้งๆที่ติดต่อเค้าไม่ได้
ก็ยังโทรถามน้องๆที่ทำงานเค้า เพื่อนเค้า ..
คำตอบที่ฉันได้จากคนรอบข้างคือ เขาทำงานหนัก และไม่มีใคร
..แต่..มันก็ไม่ใช่ประเด็นอยู่ดี
...ใจเขาต่างหาก ที่ฉันอยากรู้
อยากรู้ว่า ในใจเขา ไม่มีฉันอีกแล้วใช่ไหม?
อยากรู้ว่า เขาไม่รักฉันอีกต่อไปแล้วหรือเปล่า?
....
..
ฉันโทรไปกลางวัน เขาก็จะรับบ้าง
...แต่ฉันก็มักจะอดไม่ได้ ที่จะร้องไห้ไป คุยไป...
เขาบอกว่าเขาไม่ว่างเลย...
..คำถามที่ฉันถามเขาออกไปคือ "ลืมฉันไปหรือยัง?"
ไม่มีคำตอบ ว่า ลืมหรือยัง .. แต่มีคำถามกลับมาว่า "ทำไมถามอย่างนั้น?"
..ฉันกลัว...
กลัวเขาจะลืมฉันไป...
ลืมเรา ลืมคำว่ารัก ลืมอ้อมกอด ลืมสัมผัส
ลืมรอยยิ้ม ลืมเสียงหัวเราะ ....ลืมฉัน
ไปจากหัวใจ
....
..
หนนึง ฉันโทรไปรบกวนเพื่อนสนิทเขา ที่เรารู้จักกันพอสมควร
คำพูดที่เพื่อนสนิทเขาเล่าผ่านให้ฉันฟัง
..มันทำให้ฉันมั่นใจอีกครั้ง...มั่นใจ ที่จะรอต่อไป
โดยหวังว่า สักวัน .... เขาจะกลับมาเป็นคนเดิม
....
..
เนิ่นนานมากแล้ว...
จากวันเป็นสัปดาห์
จากสัปดาห์เป็นเดือน
.....
..
สิ่งเดียวที่ฉันรับรู้คือ
บางส่วนในชีวิต ฉัน หายไป
ทุกอย่างรอบตัวฉันมันเริ่มมีปัญหา..ทุกเรื่อง
ฉันรู้สึกเหนื่อยมาก...กับการต้องแบกความรู้สึกทุกข์ใจนี้เอาไว้
เคยมีหนนึง ฉันขอร้องกับคุณ doraemon ว่า
ในชีวิตของฉัน มันต้องเจอปัญหามากมายอยู่แล้ว..
ฉันขอเพียงเรื่องของเขาเพียงเรื่องเดียว เรื่องเดียวเท่านั้นในชีวิต
ที่ฉันจะไม่ต้องรู้สึกทุกข์และกังวลใจกับมัน
....
..
เมื่อปัญหามันหนัก และมากเกินจะเก็บ
ฉันเลยพยายาม หลายๆหนทาง ที่จะจบเรื่องราวปัญหากวนใจนี้
การที่ใครสักคน จะเดินไปจากชีวิตฉัน มันไม่ใช่เรื่องผิด
...เพียงแค่ บอกให้ฉันเข้าใจ และรู้ตัว ว่า เขากำลังจะจากไป
ฉันก็จะเข้าใจ ..
...
..
แต่คุณ doraemon ก็ยังคงทำตัว เป็นมนุษย์ล่องหน
ไม่ได้หายไปไหน ..แต่ติดต่อไม่ได้
ฉันเลยทำได้เพียง แค่ sms ที่มีถ้อยคำแย่ๆ บางประโยค
และทำได้เพียง โทรไปร้องไห้ กับผู้หญิงบางคน .. ที่รู้จัก คุณ doraemon มากที่สุด
....
..
จนค่ำคืนนึงมาถึง
.....
...
..
สัปดาห์นึงมาแล้ว ที่ไม่ได้ยินเสียงเขา
เขารับ เราคุยกัน..
น้ำเสียงเรียบๆ จากฉัน
น้ำเสียงเนือยๆ ของเขา
บางเสี้ยวในความรู้สึกของฉันได้ถูกระบายออกไป
เพียงไม่กี่นาทีนัก ที่เราได้คุยกัน
...มันคงเป็นการสนทนาที่จืดชืดมากที่สุด
เหมือนคน ไร้หัวใจ สองคน มาคุยกัน ...
....
..
เขาบอกบางอย่าง ... ให้ฉันรู้สึก "มั่นใจ" มาได้อีกครั้ง
คำว่า "อีกไม่นานนัก" ที่เขาเอ่ย
เหมือนปลุกให้ฉันตื่นขึ้นอีกครั้ง
แต่ไม่แน่ใจนัก ว่า
เป็นการตื่นจากความเศร้า สู่ โลกความจริง
หรือตื่น จากความจริง เข้าสู่โลกแห่งความฝัน
...
..
เขายืนยันที่จะให้ฉัน "รอ"
รอที่ไม่มีกำหนดว่าเมื่อใด คือ จุดสิ้นสุด
แต่เค้าก็ยังยืนยัน ว่า จะกลับมา
เขายืนยัน ว่า ยัง "รัก"
และ ยัง "อยากที่จะรัก" ฉัน..ต่อ
....
..
ความมั่นใจ... กลับมาอีกครั้ง
...ฉันไม่เคว้ง ที่เหมือนรออะไรอย่างเลื่อนลอยอีกแล้ว
ในใจเขา ยังมีฉัน ยังมีเรา..
...
แต่...ความรัก เรื่องของหัวใจ มันบอบบาง และอ่อนไหว
เพียงข้ามคืน ... ความมั่นใจ ก็กลายเป็น ความไม่มั่นใจ อีกครั้ง
หากแท้จริงแล้ว...ถ้อยคำเมื่อวันวาน
เป็นเพียงแค่การยื้อเวลา
ถ้อยคำที่เขาเอ่ยออกมา..มันกลับสวนทางกับการกระทำของเขา
....
..
ฉันมั่นใจ ในความรัก ที่มีให้เขา
ฉันมั่นใจ ที่ฉันยังเหมือนเดิม เป็นคนเดิม ไม่เปลี่ยนไป
แต่ฉันไม่มั่นใจ เพราะ ตอนนี้เขาไม่เหมือนคนเดิม
...
ฉันไม่มั่นใจ กับปลายทางของเราเลย ...
....อึดอัดใจมากๆ
..
ปล. เฉลยจากเอนทรี่ ..ค่ำคืนนี้..
คืนนั้น เราก็ได้แต่เฝ้าคอยเพียงฝ่ายเดียว
เราจึงไม่ได้เลิกกันค่ะ
.
.
เพลง รออยู่ตรงนี้
by ฮัม
edit @ 2007/01/27 23:34:56
